TEATR SIEMASZKOWEJ W RZESZOWIE

 
2019, grudzień

LWÓW NIE ODDAMY

K. Szyngiera, M. Napiórkowski, M. Wlekły

reż. Katarzyna Szyngiera

premiera 26 sierpnia 2018

Nie jestem odbiorcą docelowym tego spektaklu, wywołał we mnie wyłącznie irytację, po pierwsze dlatego, że moim zdaniem „problem ukraiński” dopiero się zacznie, gdy Ukraińcy zdecydują się z Polski wyjechać, a po drugie, że zrealizowanie spektaklu o tym, że nie da się zrealizować spektaklu o Ukraińcach w Polsce zupełnie do mnie nie przemawia. To po co robić?

Więc - nie do końca zrozumiałem dlaczego Oksana Czerkaszyna miała grać „typową Ukrainkę”? (II nagroda za rolę kobiecą) Żeby jakoś się wpisać w potrzebny w spektaklu stereotyp Ukraińca? A jaki on jest? Taki jak w ankietach? To po co autorzy je postponowali? Zrealizowano sondy na ulicy zdaje się Przemyśla i we Lwowie oraz ankiety w szkołach, po to tylko, żeby je na scenie ośmieszyć, także wypowiedzi rozsądne, nieco głębsze. Tu już się kompletnie pogubiłem. Skąd w tekście narzekania, że Ukraińcy są w Polsce źle traktowani, bo - po pierwsze to generalizacja na pograniczu manipulacji, a po drugie, jeśli NAWET gdzieś dzieje się źle, czego nie wykluczam przy dwumilionowej ich obecności, mogą Ukraińcy podróżować bez wiz po całej Europie, a w wielu miejscach także legalnie pracować. Wątek o złych Polakach w tym wypadku osłabia.

Bardzo przepraszam, ale nie wiem o co w ogóle w tym spektaklu chodzi.